Αδικεί τον εαυτό του κατά συρροή και εξακολούθηση

Αδικεί τον εαυτό του κατά συρροή και εξακολούθηση

Η ώθηση που παίρνει από τον κόσμο του στο ΟΑΚΑ, δεν αρκεί για να καλύψει τα αγωνιστικά του κενά.

Η εικόνα του Παναθηναϊκού κόντρα στη Μπαρτσελόνα ήταν η εικόνα που συνήθως βλέπουμε στο ΟΑΚΑ και δεν είχε καμία σχέση με τα εκτός έδρας παιχνίδια του: είχε πάθος και είχε και «μπασκετικό τσαμπουκά». Για ένα ημίχρονο ο Παναθηναϊκός πλησίασε την «τελειότητα», παίζοντας σκληρή άμυνα και κατάφερε να πάρει μια διαφορά που έφτασε ακόμα και τους 13 πόντους, παρά το γεγονός ότι ήταν άστοχος από τα 6,75 και ο Μέικον, ο βασικός του «εκτελεστής» όλη τη χρονιά, ήταν σε κακή βραδιά.

Δυστυχώς η τρίτη περίοδος είχε τα συμπτώματα που είχε και το αντίστοιχο χρονικό διάστημα στο Μιλάνο, εκεί όπου ο Παναθηναϊκός είχε επίσης αδυναμία να συνεχίσει στον ίδιο υψηλό ρυθμό: η Μπαρτσελόνα βελτιώθηκε αμυντικά και τα αμέτρητα επιθετικά ριμπάουντ που μάζεψε, της έδωσε τη δυνατότητα να κλείσει την ψαλίδα και να περάσει μπροστά. Ο Παναθηναϊκός «μπούκωσε» επιθετικά, ο Μέικον συνέχισε να κινείται σε ρηχά νερά, ο Παπαγιάννης κουράστηκε. Δυστυχώς, παρά τις απουσίες της, η Μπαρτσελόνα παραμένει μια πιο ποιοτική ομάδα, πιο «πλούσια» και πιο ικανή να διαχειρίζεται δύσκολες καταστάσεις και να αντιδρά όταν «στριμώχνεται».

Το πάλεψε ο Παναθηναϊκός στο τέλος και έφτασε το παιχνίδι στο σουτ, ακόμα κι αν χρειάστηκαν δυο «παλαβά» τρίποντα του Νέντοβιτς για να γίνει αυτό. Βρέθηκε όμως να κυνηγάει – για μια ακόμα φορά – το «ακατόρθωτο», να γυρίσει ένα ματς «χαμένο». Κάτι ανάλογο έχει επιχειρήσει αρκετές φορές φέτος αλλά το έχει πετύχει μόνο μια, κόντρα στη Φενέρ – τα «θαύματα» δεν γίνονται κάθε μέρα. Και κάπως έτσι, μια μεγάλη ευκαιρία για μια νίκη ψυχολογίας, χάθηκε στις λεπτομέρειες, φέρνοντας το 0 στα 2 στη «διαβολοβδομάδα» αυτή και κρατώντας την ψυχολογία χαμηλά ενόψει ΣΕΦ.

Για να μην λέμε συνέχεια τα ίδια, όσο ο Παναθηναϊκός εξακολουθεί να είναι «μείον» σε δυο κομβικές θέσεις, τόσο θα ψάχνει λύσεις σε τρικ και αλχημείες και θα ποντάρει στις υπερβάσεις κάποιων παικτών του, στον οίστρο του Νέντοβιτς ή του Μέικον ή στη συγκινητική και πολυδιάστατη παρουσία του Σαντ Ρος. Αλλά όσο δεν υπάρχει κλασσικός οργανωτής στο ρόστερ και όσο δεν υπάρχει back-up πίσω από τον Παπαγιάννη, οι αντίπαλοι θα «χτυπάνε» αυτές ακριβώς τις αδυναμίες του: θα πιέζουν τον – εκάστοτε – «άσο», θα περιορίζουν τη δημιουργία των «πράσινων» και θα κουράζουν και θα φθείρουν τον Παπαγιάννη, γνωρίζοντας πως πίσω του υπάρχει «το χάος». Τα 38 λεπτά που αγωνίστηκε κόντρα στους Καταλανούς ο…

Διαβάστε περισσότερα στην πηγή: onsports.gr

Ειδήσεις & Νέα από την Ελλάδα και όλον τον κόσμο | ediseis-news

 

Ειδήσεις & Νέα από την Ελλάδα & όλον τον κόσμο,

Ακολουθήστε: