Χριστίνα Αλούπη: Η τούρτα γενεθλίων του γιου της είναι το κάτι άλλο (pics)

Χριστίνα Αλούπη: Η τούρτα γενεθλίων του γιου της είναι το κάτι άλλο (pics)

Τα γενέθλιά του είχε ο μικρός γιος της Χριστίνας Αλούπη, Αλέξανδρος.  ‘Ομως, λόγω κορονοϊού η όμορφη μαμά δεν οργάνωσε το πάρτι γενεθλίων που ήθελε με φίλους και πολλά παιδιά. Αντ΄αυτού τα γιόρτασαν στο σπίτι οικογενειακώς φροντίζοντας να είναι ξεχωριστά. Και μπαλόνια υπήρχαν και διακόσμηση και φυσικά μια τούρτα υπερπαραγωγή.
Δημοσίευσε μάλιστα πολλές φωτογραφίες τόσο ανήμερα των γενεθλίων του Αλέξανδρου, στις 7 του μήνα όσο και μερικές μέρες αργότερα, γράφοντας: «Το μωρό μας κλείνει τα δύο σήμερα. Δύο χρόνια αγνής αγάπης με το πιο αστείο και γλυκό αγόρι, το πιο χαριτωμένο γλυκό αρκουδάκι. Χρόνια σου πολλά γλυκέ μου Αλέξανδρε».

Η γέννηση του γιου της
Η Χριστίνα Αλούπη είχε μια δύσκολη γέννα .Μάλιστα είχε περιγράψει τις ώρες του τοκετού μέχρι τη στιγμή της γέννας σε ένα ποστ που είχε συγκινήσει πολύ κόσμο.

 
«17 ώρες είχαν περάσει και εσύ δεν έλεγες να κάνεις την εμφάνιση σου. Θεωρώντας λοιπόν ότι θα κάνεις πάνω από 24 ώρες όπως και ο αδερφός σου (28 ώρες τοκετός), λέω ας μην κάνω ακόμα επισκληρίδειο να μπορώ να σηκώνομαι από το κρεβάτι, αφού αντέχω προς το παρόν τον πόνο. Μου λέει η μαία «κάνε την επισκληρίδειο κρίμα είναι να πονάς, το μωρό αργεί πολύ ακόμα αν έρθει» της λέω «μπα θα περιμένω λίγο ακόμα, αντέχω». 30 λεπτά μετά από αυτή τη συζήτηση, είχες γεννηθεί…
Τόσο ξαφνικά και απότομα αποφάσισες ότι ήρθε η ώρα να σε γνωρίσουμε, που ούτε επισκληρίδειο είχα χρόνο να κάνω τελικά… πάλι καλά πρόλαβε να έρθει ο γιατρός, ο μπαμπάς σου όμως μόνο τη μισή γέννα πρόλαβε να δει, έναν καφέ είχε πάει να πάρει. Να σου πω ότι δεν πόνεσα, ψέμματα θα σου πω. Έχουμε επαναπαυθεί πλέον οι γυναίκες στην ευκολία της επισκληριδείου (εξαιρούνται οι περιπτώσεις όπου είναι ιατρικά απαραίτητη), λίγες βιώνουμε αυτό το θαύμα σε όλο του το μεγαλείο. Θα σου πω λοιπόν ότι δεν έχω πονέσει πιο πολύ στη ζωή μου. Ένιωθα ότι με κόβουν στα δυο. Αλλά ήταν ο πιο υπέροχος, μαγικός πόνος, σχεδόν ικανοποιητικός θα έλεγα…

Από τη μια λες δεν αντέχω άλλο το σώμα μου σκίζεται στη μέση, από την άλλη νιώθεις το μωρό που με κόπο «έφτιαχνες» 9 μήνες να βγαίνει από μέσα σου, κάθε πιθαμή του, και να ξεκινά τη ζωή που του χάρισες. Ήταν ο πιο υπέροχος πόνος που μπορεί να βιώσει πλάσμα σε αυτή τη γη. Και κάπως έτσι ένιωσα πραγματικά πως είναι να δίνεις ζωή.
Δε θα άλλαζα τίποτα από όσα έγιναν εκείνη τη μέρα, και 10 φορές να σε γεννούσα έτσι θα επέλεγα να σε έφερνα σε αυτόν τον κόσμο, νιώθοντας το κάθε δευτερόλεπτο με όλο μου το είναι. Χρόνια πολλά έρωτα μου, δεν σε περίμενα αγόρι να σου πω την…

Διαβάστε περισσότερα στην πηγή: mothersblog.gr

Ειδήσεις & Νέα από την Ελλάδα και όλον τον κόσμο | ediseis-news

 

Ειδήσεις & Νέα από την Ελλάδα & όλον τον κόσμο,

Ακολουθήστε: