Οι Γερμανοί δικαστές και η ΕΚΤ | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Η απόφαση του γερμανικού Συνταγματικού Δικαστηρίου της 5ης Μαΐου προκάλεσε αίσθηση και ανησυχίες για το μέλλον της Ευρώπης. (Φωτ. EPA)

Το Γερμανικό Ομοσπονδιακό Συνταγματικό δικαστήριο (ΓΟΣΔ), με την τελική απόφασή του της 5.5.2020 (110 σελ.), αμφισβήτησε τη νομιμότητα του προγράμματος ποσοτικής χαλάρωσης PSPP της ΕΚΤ, αρνούμενο μάλιστα να συμμορφωθεί με την απόφαση της 11.12.2018 του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ενωσης (ΔΕΕ, Weiss, C-493/17) την οποία εκείνο είχε προκαλέσει μέσω προδικαστικής παραπομπής. Το ΓΟΣΔ επέλεξε, στη δική του απόφαση, να επιβάλει τις δικές του απόψεις ως ορθές, χαρακτηρίζοντας τις απόψεις του ΔΕΕ «ακατανόητες» και προσάπτοντάς του μάλιστα ότι εξέδωσε απόφαση «καθ’ υπέρβασιν αρμοδιότητος» (ultra vires). Η απόφαση της 5ης Μαΐου προκάλεσε αίσθηση και ανησυχίες για το μέλλον της Ευρώπης. Το ΔΕΕ και η ΕΚΤ προχώρησαν σε σκληρές δηλώσεις και η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής απείλησε να κινήσει διαδικασία παραβάσεως κατά της Γερμανίας. Εγινε τον Μάιο και τον Ιούνιο ευρεία συζήτηση στον Τύπο ανά την Ευρώπη και στην Ελλάδα. Εξέφρασαν απόψεις γνωστοί δημοσιολόγοι και συνταγματολόγοι –Πρ. Παυλόπουλος (1), Β. Σκουρής, Ευ. Βενιζέλος και άλλοι–, αλλά και οικονομολόγοι και πολιτειολόγοι.
Στόχος μας δεν είναι να παρέμβουμε στις θεσμικές πτυχές της υπόθεσης αλλά να επικεντρωθούμε στις νομισματικές και στον τρόπο που έκλεισε.Ας δούμε κατ’ αρχάς, συνοπτικά, την ουσία της υπόθεσης. Το επίδικο θέμα ήταν το PSPP, το πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης (2) που υιοθέτησε η ΕΚΤ με την απόφασή της 2015/774 και το οποίο αναφερόταν στην απόκτηση εκ μέρους της ομολόγων κρατικών φορέων που ήταν αντικείμενο διαπραγμάτευσης στη δευτερογενή αγορά τίτλων.
Το ΓΟΣΔ δεν έφθασε στο σημείο να υποστηρίξει ότι το PSPP παραβιάζει ευθέως την απαγόρευση νομισματικής χρηματοδότησης των προϋπολογισμών των κρατών-μελών του άρθρου 123 ΣΛΕΕ. Αμφισβήτησε όμως πολλές πτυχές του. Το αντιμετώπισε ως ένα μέτρο υβριδικό, του οποίου ο κύριος στόχος ανήκει στη νομισματική πολιτική (διατήρηση σταθερότητας τιμών: να φθάσει ο ρυθμός πληθωρισμού κάτω του 2% ή και πολύ κοντά σ’ αυτό). Ομως το μέσο που χρησιμοποιήθηκε (η μείωση των επιτοκίων μέσω της μαζικής αγοράς ομολόγων) είχε και παρενέργειες οικονομικής πολιτικής, η οποία ανήκει στην αρμοδιότητα των κρατών-μελών. Ετσι η μείωση των επιτοκίων ωφέλησε χώρες της Νότιας Ευρώπης, όπως η Ιταλία και η Ελλάδα, ώστε να μπορούν να δανείζονται στις διεθνείς αγορές με επιτόκιο που να προσεγγίζει το γερμανικό (μείωση των περίφημων spreads). Από την άλλη πλευρά όμως, έβλαψε τους αποταμιευτές άλλων χωρών (βλ. Γερμανία) συρρικνώνοντας τα επιτόκια των καταθέσεών τους, καθώς δημιούργησε…

Διαβάστε περισσότερα στην πηγή: kathimerini.gr

Ειδήσεις & Νέα από την Ελλάδα και όλον τον κόσμο | ediseis-news

 

Ειδήσεις & Νέα από την Ελλάδα & όλον τον κόσμο,

Ακολουθήστε: